«محمدحسن» در سي‌ام آبان ماه سال 1337 در تهران به دنيا آمد. او را به نام پدربزرگش محمدحسن نام نهادند ولي به علت عشق و علاقه خانواده‌اش به مولا، آقا اميرالمؤمنين(ع)، او را امير صدا مي‌زدند. امير 4 ساله بود كه به علت شرايط شغلي پدر، خانواده‌اش به خاش (يكي از شهرستانهاي استان سيستان و بلوچستان» عزيمت كردند و او دوران ابتدايي را در همان‌جا گذراند. دوران متوسطه را با انتقال پدرش به شهركرد در اين شهر گذراند و در سال 1356 موفق به اخذ ديپلم در رشته رياضي ـ فيزيك گرديد و در همان سال نيز در رشته مهندسي مواد دانشگاه صنعتي اصفهان پذيرفته شد. او در دوران حضورش در دانشگاه در شكل‌گيري تعاوني دانشجويي نقش بسزايي داشت و هم‌چنين با جهاددانشگاهي نيز همكاري نزديكي داشت. با شروع انقلاب، امير با جديت در اعتصابها و راهپيمايي‌ها شركت فعال داشت و اين امر سبب محروميت او از يك ترم درسي گرديد. در يكي از زد و خوردها به شدت مجروح گرديد و چند روزي بستري بود. بعد از پيروزي انقلاب و شروع انقلاب فرهنگي و تعطيلي دانشگاهها، امير براي خدمت بيشتر به انقلاب با جهاد سازندگي همكاري كرد و به خواسته خود كه هدفش خدمت به مستضعفين بود شهرستان خاش را انتخاب و مدت 11 ماه در بدترين شرايط خدمت كرد. با باز شدن دانشگاهها شروع به ادامه تحصيل كرد و در همين حين پس از شروع جنگ تحميلي براي مدتي به جبهه خرمشهر رفت و فعاليت كرد و با پايان تحصيلات دانشگاهي بعد از گذراندن دوره تعليماتي و اخذ درجه ستوان دومي به سرپل ذهاب اعزام و بعد از حدود 30 يا 40 روز به درجه رفيع شهادت نائل گشت. در تاريخ 2/9/65 پيكر مطهرش در شهركرد به خاك سپرده شد و عجيب اينكه در روز خاكسپاري او نيز مانند روز تولدش برف مي‌باريد.

 

محمد حسن به قلم يكي از همرزمان

 برادر گرامي و شهيدمان، امير، در مدت كوتاهي كه همسنگر و مهمان ما سربازان سنگرنشين بود، آنقدر اخلاق شايسته و متيني داشت كه به راستي هر غريبه‌اي را شيفته خود مي‌ساخت. شهيد عزيز روحي والا و سرشار از معرفت الهي داشت و هميشه پس از فراغت از كار به مطالعه و يا عبادت مي‌پرداخت. او فردي عاقل و بصير به امور ديني بود. امير به عنوان مسئول امور وظيفة گردان در ستاد انجام وظيفه مي‌نمود. حدود ساعت 5 بعدازظهر در حالي كه مشغول نوشتن نامه‌هاي اداري بود، هواپيماهاي متجاوز دشمن به ناگاه در آسمان منطقه ظاهر شدند و سه راكت به محوطه يگان پرتاب كردند؛ يكي از آنها به كنار سنگر و محل كار امير اصابت كرد و باعث فرو ريختن سقف سنگر و فرو ريختن تيرآهن‌ها گرديد و سبب شد كه سرباز رشيدي تقديم مملكت اسلاميمان گردد.